Soms zijn het volle wezen, kinderen die beide ouders kwijt zijn. Vaker halfwezen, die één ouder moeten missen, of vondelingen, die door vader en moeder zijn achtergelaten. Je komt ze tegen in verhalen van alle tijden.

In het kader van de tijdelijke tentoonstelling Het wemelt van de wezen zijn er deze dag twee bijzondere films te zien. Op vertoon van je toegangskaart voor deze films kun je het Weeshuismuseum gratis bezoeken en dat is zeer de moeite waard, want in de tentoonstelling neemt het museum je mee naar een bijzondere verhalenwereld: literaire klassiekers, blockbusters en hitseries met het weeskind in de hoofdrol.

 

Mijn naam is Courgette: Courgette is de bijnaam van een 9-jarige jongen. Na de plotselinge dood van zijn moeder wordt Courgette opgevangen door politieman Raymond. Raymond brengt hem naar zijn nieuwe huis. Het is een opvanghuis met andere kinderen van zijn leeftijd die niet meer bij hun ouders kunnen wonen. Het kost Courgette moeite zich op zijn gemak te voelen en de andere kinderen moeten erg aan hem wennen. Na de komst van een nieuw meisje, Camille, begint hij zich thuis te voelen. Dankzij Raymond en zijn nieuwe vrienden in het huis vindt Courgette liefde en een nieuwe familie.Het leven van Courgette, die eigenlijk Icare heet,maar ook wel voor Aardappel wordt uitgemaakt, is bepaald geen Disney-paradijs. Na de dood van zijn moeder belandt hij in een weeshuis met als enige souvenirs een leeg bierblikje van ma en een vlieger met daarop de superheldenversie van zijn lang gevlogen pa. Buitengewoon hartverwarmende, melancholiek-poëtische stopmotionfilm die de eenvoud van gestileerde poppen combineert met warme menselijke stemmen, kalmte en humor.

Speelduur: 66 min.

 

Andere voorstellingen